Jonsokfeiring midtfjords

Midtsommar nærmar seg, været er fint og eg har ingen planar. Jonsokaftan kjem og går over til dagen derpå utan at eg har fått sett eit einaste Jonsokbål. Heldigvis har bålgjengen på Slinningen som tradisjon dei siste åra venta med å tenne bålet sitt på laurdagen som ligg tettast opp til Jonsok - noko som i år vil seie dagen etter den 23. Og når Lene likt med meg har lyst på kortreist telttur i finværet, kjem sjølvsagt telting på Langevågsholmane for å sjå på Slinningsbålet som ein opplagd idé for tur.

Vi klarer faktisk i løpet av ein halvtime å legge planar for kvelden. Lista for turen ligg så låg som det går. Kor tid må vi møtast for å være klare til å nyte bålet, og kor lite mat og utstyr kan vi klare oss med? Vi er både litt rustne og har haudet heilt andre stader enn der det bør være, så det må være enkelt.

Eg brukar resten av dagen til pakking. Alt går tregt, men eg trur eg har fått med meg alt i det eg reise heimefrå. Når eg pakkar kajakken vert forvirringa total. Kor er teltet? Eg finn stengene, men kor er teltet? Eg var brennsikker på at eg tok det med meg. Men men. det er fint vær, eg har både liggeunderlag og jervenduk så eg skal nok overleve. Om det ikkje er for mykje knott då....Det får stå sin prøve. Vi legg utpå speilblank fjord og nyt kvelden.

Klar for tur!

Blikkstille!

Vi er ikkje dei einaste utpå i kveld. Det kjem båtar på veg utover jamt, og dei held høg fart. Det er ikkje berre berre å krysse leia i kveld. Vi skal jo helst krysse på så kort tid som mogeleg, men samstundes må vi vente og la båtane passere. Vi er ikkje akkurat veldig lett å sjå når baugen står høgt og det fossar kvitt rundt. Men vi bergar det óg.

Kryssing av leia! Her er det berre å passe på....!

Det kjem båtar over alt i dag. Her har vi komme oss over til Langevågsholmane.

Vikingskip i motlys til høgre...

Vi vil ha best mogeleg utsikt mot Slinningsbålet så vi stilar vestover.

Vi er heller ikkje dei einaste som har komme på ideen om å telte på Langevågsholmane.....Vi må leite litt før vi finn ein holme som innfrir krava, men vi finn han til slutt! Eg fann heldigvis også teltet - sjølvsagt pakka annleis enn det eg brukar så det må eg nesten berre slutte med...

Vi kosar oss på holmen vår, griller pølser og nyt sommarvarmen. Det aular av båtar borte ved Slinningsbålet og vi er i grunn litt glade for at vi ikkje befinn oss midt oppi galskapen i år. Det er like fint å sitte trygt og godt på ein holme, når utsikta uansett er upåklagelig! Vi held ut til bålet har kollapsa - det gjekk relativt fort i år - køyer og prøver å lukke øyrene for folk og fugl så godt vi kan.

Pølsegrilling (steiking) på primus!

Skål for årets lengste dag! Eller kortaste natt....

Slinningsbålet rett tv bak staken. Sjekk alle båtane!!

Endelig er det god fyr i bålet!

Det ser kanhende idyllisk ut å telte på svaberg, men der ER mjukare å sove på lyngheiene.....Eg vaknar grytidleg til fantastisk sommarvær og kan like godt stå opp. Eg rekk å drøse ei stund i sola og få meg ein dukkert før det er liv i naboteltet og frukost. Nedpakkinga går like tregt som dagen før - det hjelp liksom ikkje med ei heller kort natt, men eg får sette det på kontoen for reetablering av gløymte rutiner. 

Sånn ca halv fire på morgonen. Endeleg stilt både frå tjeld og folk.

Det ryk enno godt frå bålet halv åtte på morgonen.

Heimvegen vert utnytta til å leite etter fleire potensielle teltplassar. Vi vil jo helst ha både utsikt til Slinningsbålet OG havet, samt ein høveleg landingsplass og flater nok til fleire telt. Vi ser oss ut nokre potensielle stadar så får vi sjå då når det er aktuelt å teste dei ut.

Litt rekognosering etter andre teltplassar på tur heim att må til.

Vi finn nokre...

....men konkluderte med at vi nok allereide hadde funne ei av dei beste teltplassane her ute.

Tilbake ved Borgundkaia.

Vi kjem tilbake til start sånn passe ut på formiddagen. Vi har ikkje vore på tur i meir enn knappe 17 timar og det kjennest ut som om vi har vore på ein aldri så liten ferie. Ikkje har vio padla langt heller, men denne turen scorer høgt på kvalitet likevel. Takk for flott tur - dette kan vi trygt gjenta!!

Padletur i bakgården

Siri er i byen i jobbærend, og jeg har klart å overtale henne til å prøve padling. Det er meldt litt mye vind til å ta en tur i ytre strøk, så da blir det i det lokale havnebassenget- nærmere bestemt ut til Langevågsholmene. Der er det jo i grunn ganske ok. Litt sol, litt vind og litt regn, men ikke værre enn at vi stod han av. Tid til beinstrekk og løsing av verdensproblemer blei det og.

Dette blei tredje padleturen på 4 dager og det tålte ikke albuen særlig godt...Ingen av turen har vært særlig krevende, men nok er nok tydligvis. Så da har det blitt landligge en stund- og tid til å komme ajour i bloggen.....Uansett- fin tur var det likevel.

Tant og fjas ved Langevågsholmane

Therese skal ta ta aktivitetsleiarkurs og treng å repetere på padle- og redningsteknikkar. Eg har teke kurset for nokre år sidan..........og treng å repetere. Så når jentene hadde planlagt litt tant og fjas var det berre å hive seg med. Det er berre å slå fast at redningar og teknikk er noko ein må halde på med jamnt og trutt, og ikkje eit par gangar annakvart år. Kunnskapen forsvinn om ein ikkje held det ved like. Tid til ei junirulle vart det og- den satt sånn nokonlunde- men det er nok på tide å gå litt grundigare til verks her og.

Uansett- både kjekt og nyttig var det. Neste gong må det øvast i større forhald!

Hessa rundt

Fredag og det er meldt vindstille heile dagen. Dette har eg venta på lenge- endeleg skal eg padle til jobben att! Eg har fått meg ny jobb sidan sist, med kontor i Brosundet og løyve av havnesjefen til å pakere kajakken på bryggene der. Meir tilrettelagt for padle-til-jobben skal du leite lenge etter.

Klokka ringer på ukristeleg tidspunkt, eg bryt meg opp i skumringa og gjer meg klar. Ikkje ein vindpust! Sola helsar meg god morgon med eit flammehav av fargar. Eg legg vegen om Langevågsholmane. Ligg og ventar på hurtigbåten frå Ålesund før eg kryssar ruta hennar, og må ligge og vente på ein lastebåt før eg kryssar over mot Hessa. Ellers er det stilt på sjøen. Ein og anna arbeidskar jobbar med eit hus innpå land. Folk vaknar til liv og bilduren tiltek.

Det er 3-4 år sidan eg tok runden rundt Hessa sist. Då var eg urøynd- eg lika meg slett ikkje i bølgene på yttersida av Hessa og eg var heilt gåen før eg var halvvegs. No går det leikande lett. Og yttersida av Hessa, der det alltid er litt sjøgang- er piece of cake.

Det er artig å komme til Ålesund via sjøvegen. Å sjå at det er aktivitet langs kaiene på Aspøya, hurtigbåten som fær mellom byen og Hareide, lastebåtar som skal hit og dit. Som bilist får ein ikkje med seg alt dette livet som er knytt til aktivitetar på sjøen. Eg stiltrar meg inn i Brosundet. "Hallo damen i kano"- kaukar ein gutunge frå kaia. Eg vinkar tilbake, og er vel fornøgd med val av transportmiddel til jobb- ei aldri så lita reise i seg sjølv.

Etter 6 timar foran dataen er det heim att. Eg vel kortaste vegen heim, og tek eit par ruller på vegen- elendige, jaudå, men eg kom meg opp. Åleine og på djupt vatn var dèt ein liten siger i seg sjølv. Tilfreds stig eg på land- no kan helga berre starte! Og i morgon er det mekking på kajakk.

Langevågsholmane

Øyvind blei sjuk dag to på grunnkurset som Mildrid og jeg 

holdt tidligere i sommer. Nå har ryggen kommet seg såpass at vi 

kan ta oss en tur på sjøen: begge får repetert kammerat- og 

egenredning, Øyvind får fullført kurs og jeg får øve meg i 

opplæringsrollen samt en fin, fin tur.

Stilt og fint så vi sikter oss inn på Langevågsholmene, 

vuderer evt. farer ved en slik kryssing osv. Det eneste vi 

må passe oss for i dag er seilbåtregattaen,

men de er så få så det går greitt.

Ute ved Langevågsholmene er det tid for å øve på redning. Vi 

øver og øver begge to. Sikkert nesten et år siden sist jeg øvde 

på egenrednig (fy!!), men den sitter som et skudd på blikkstille 

hav i alle fall. Jeg nytter høvet til å rulle med Romanyen og. 

Etter ukevis med Greenlanderen som ruller av seg selv, 

har jeg grudd meg for dette. Jeg kommer meg opp, 

men det er seigt. Aner ikke hva som svikter, men ett 

eller annet er det.På`an igjen....(!).

Vi timer det godt og kommer til land i det det begynner å 

skumre. God læring for begge og fine timer 

ute i frisk luft i godt lag. Fint det. 

På en helt alminnelig tirsag!

Snirkletur ved Langevågsholmane

Hausten og plussgradene er tilbake att og det er sett av tid til ny tur. Denne gongen går turen i retning Langevågsholmane (Borgundfjorden) med teknikktrening som mål. Det er fint å snirkle seg attmed land mellom holmane der ute. Først snirkling der det kun er lov å styre med venstreåra, deretter berre høgreåra (sjølvsagt), så kan ein jo for eksempel berre nytte baugtak eller berre kanting. Ragnhild fører an i leiken. Ganske krevjande enno, men utruleg god trening og ein kjekk måte å lære på! Det er utruleg kor lang tid det går an å bruke på å komme seg rundt nokre små holmar.

Dette var jo ein kjekk plass - kanskje er det nokre gode plassar for å skure litt berg (rochopping) her og med tid og stunder? Jaudå - opp til fleire. Men først på med hjelmane og så forsøke å holde baugen i ro inn mot berga- "kissing land" eller noko slikt- det er best å begynne i det små.........

Magemusklane, leggar og lår har fått trent seg og nok ein fin langkort tur er over. Vi fer heim og er enige om at dette var ein fin stad for teknikktrening. Då er det berre å håpe på at det ikkje vert altfor lenge til neste gong. Takk for ein flott tur!