Vindfullt i Ellingsøyfjorden

Våren er i anmarsj, det er påske og lite snø, og eg har lyst å padle med dei eg ikkje har padla med på lenge. Og dei bur på andre sida av Breisundet. Langfredag avtalar vi å møtast på den gamle fergekaia på Valderøya for å padle ut der i frå. Men der bles det sopass mykje at vi bestemte oss for å sjekke ut Giske. Det var godt med vind der og, men padle ville vi så einstemmig vedtok vi å sette kursen innover Ellingsøyfjorden.

Og det viste seg å være lurt. Mindre vind og snø som gjer det greit å få kajakkane ned til vatnet. Vinden er framleis frisk her inne og, men overkommelig og det er godt å være på sjøen att - det er ei stund sidan sist. Målet for dagen var eigentleg berre å få vatn under kjølen att og være sosiale, og vi sikta oss inn på nokre vrakrestar litt lenger inne.

Vinden tok seg opp og det vart både kaldt og tungt å padle, så etter å ha sett på vrakrestane snudde vi og padla tilbake. Vi la inn litt ekstra snirkling på heimvegen for å få bitte litt lengde på turen, men det vart ikkje meir enn knappe 5 km! Så kort trur eg ikkje eg har padla på fleire år. Men fin tur var det, og lang lunsj etterpå in godt selskap gjorde susen.

Skøytevinter

2026 trur eg må gå inn i historia som ei av dei beste skøytesesongane eg har opplevd. Sjølv om det å gå på skøyter er artig nok i seg sjølv, er det enno artigare å utforske fleire stader å gå, og Lene og eg fekk oss nokre fine turar rundt om her på Sunnmøre.

Snipsøyrvatnet

Først ute var Snipsøyrvatnet på Hareid. Det er eit stort vatn, og det er ikkje ofte det frys sopass til at ein kan gå på skøyter her. To fine turar fekk vi i slutten av januar i gneistrande kaldt vintervær. Lite folk å sjå ut på isen - sjølv om isen var trygg og fin. Men det er ikkje å forakte å få heile Snipsøyrvatnet for seg sjølv heller.

Storevatnet og Veddevatnet

Kulden og fineværet fortset og ettersom det fortsatt ikkje er snø er det å finne eit anna vatn å gå på. Storevatnet - eller skal eg heller seie Storevatna - på Sula hadde fin is kunne jungeltelegrafen fortelle, og vart turmålet for årets tredje helg på skøyter. Vi var ikkje åleine denne gongen - det bålast på land og det leikast på isen. God, gamaldags helgeutflukt med familien ser det ut til, og det er kjekt å sjå.

Vi går frå vatn til vatn, krabbar over turstiar med skøytene på, er på oppdagelsesferd i viker og har det skikkelig artig. Det er så eventyrleg vakkert her. Pause i sola ein liten time, og så tek vi runden på nytt! Til slutt har skinnleggen fått nok, tærne er kalde og sola er i ferd med å takke for seg. Men for ein eventyrleg dag det vart!

Vatnevatnet

Kuldeperioden vil ingen ende ta, snøen glimrar framleis med sitt fråvær, og det er berre å utnytte isen. No er vi der at vi faktisk er blitt litt kravstore - isen skal være fin, det skal ikkje være for mykje folk, og omgivelsene skal være av typen postkort. Vi studerer kart, føl med på jungeltelegrafen, sjekkar yr.no og landar på Engesetvatnet. Det ser sånn passe bra ut frå bilen når vi køyrer langsmed. Ikkje heilt optimal is, nei. Kresne er vi blitt faktisk. Vi køyrer ned til badeplassen og sjekkar isen. Den er betre enn forventa, men vinden er sur og kald. Etter litt diskusjon endrar vi på planen og køyrer til Vatne og Vatnevatnet (hakk i plata...).

Det bles her og, men det ser kjekkare ut likevel og meir postkort. Vi finn ein plass i sola og spenner på oss skøytene. Anklane byrjar å kjenne det etter dei andre turane så det føles litt tyngre og meir ustøtt denne gongen. Og om det er tungt å padle i motvind, kan eg fortelle deg at det er enno verre på skøyter. Til gjengjeld er det ustyrteleg morsomt når vi snur og får vinden i ryggen - hu hei hvor det går!

Medan vi pausar i sola dukkar det opp eit kjent fjes! Trude og dattera er ivrige på skøyter og har lagt sin elsk på dette vatnet. Og det kan eg godt forstå - for her er verkeleg flott! Vi tek ein runde i lag alle saman, før føtene streikar og ber om nåde.

All skøytegåinga med dårleg treningsgrunnlag resulterte faktisk i ein hoven ankel pga overbelastning, men det var faktisk verdt det! Og så håper eg på at det blir litt skøytegåing til neste år og.

Early Bird rundt Eika

Når snøen manglar må ein jo finne på eit kvart anna av utendørsaktivitet, og då passa det jo bra at Johannes inviterte til klubbtur rundt Eika på ein laurdag. Fine meldingar er jo alltid eit pluss, og heile 9 stk møtte morgonfriske opp tidleg (80.30!) i havna på Eiksund.

Litt kaldt og kaldsnekje, men ellers ein nydeleg vintermorgon. Vi for austover først mot Vartdalsfjorden. Det var ganske så frisk sjøgang utpå, men det synes eg det stort sett er akkurat her, for her møter Vartdalsfjorden Voldsfjorden og Rovdefjorden. Og det vert det ganske mykje straum av. Men litt artig er det no og, og Pilgrimmen er ganske god på slikt.

Vi rundar enden på Eika når sola stig over fjelltoppane og drysser gyllent lys på fjelltoppane rundt oss. Og når sjøen har stilna heilt og vatnet er krystallklart så er det ganske lekkert. Bortsett frå at det er litt kaldt å pause på land så tidleg på året, er dette ei fin tid på sjøen. Men det gjeld å kle seg godt, for det vert fort kaldt både på fingrar og tær.

Ettersom aktuelle stader å gå på land for ein beinstrekk framleis ligg i skuggen droppar vi pause. Vi snirklar heller litt rundt før vi kryssar over mot Selvågane der sola er og så attende til havna. Ein fin runde vart det, og veldig kjekt med både tur tidleg på dagen og nye bekjentskap!

Klokka er ca 09.00 og vi er klare for tur!

Vartdalsfjorden byr på rotesjø

Godt i gang, men framleis har ikkje sola stått opp

Snart for enden av Eika, og himmelen byrjar å lysne

Og der skin sola på fjelltoppane bak Selvågane (men ikkje der vi er..) Joakim nyt turen.

Lekkert, sant?

Endeleg i sola!

Så var turen over, og dagen har såvidt begynt!

Adventstur

Siste søndag i advent fekk eg og Merete oss ein fin tur på sjøen. Eigentleg var det tenkt som ein klubbtur, men alle hadde nok med seg og julestria, så då vart det berre oss to.

I knallflott vintervær starta vi ut ved Leikong tidlig søndag føremiddag. Knapt eit vindpust på sjøen! Ingen av oss var særlig gira på langtur, så vi sikta oss mot Kjeldsund. Og litt for kladt til at ein lunsjpause på land var aktuelt. Sopass kaldt var det faktisk, at eg mista følelsen i fingrane allereide før vi hadde passert Budaneset. Heldigvis hadde Merete nokre varmeposar eg fekk låne - dei hjalp godt! Minusgrader i fuktig sjøluft kjennes langt kaldare enn i tørt innlandsklima.

Uansett årstid er det no alltid lekkert å padle når det er vindstille, sjølv om det er kaldt. Merete er over gjennomsnitt oppteken av å ta bilder så dette var midt i blinken for ho. Det gir tid til å snirkle loitt, og det er jo alltid kjekt. Innover mot Kjeldsund var det såvidt byrja å legge seg små isflak på sjøen hist og her, og det var kaldt å padle i skuggen. Men på denne tida av året med mykje fjell på alle kantar, er det ikkje berre enkelt å padle i sola heile tida, men vi gjorde no så godt vi kunne.

Vi tima turen ganske bra med tanke på lyset. Returen vart flott i eit aldeles magisk vinterlys, men då var eg blitt sopass kald at eg ikkje orka tanken på å ha fingrane ut av vottane for å ta bilde. Kl 14 var vi på land att, og sola var i ferd med å takke for seg bak fjella, på denne aller kortaste dagen i året. Kald, men magisk tur i vinterlys denne gongen altså!

Klubbtur til Kvitøya

Det har vorte litt lite padling på meg i haust, men nokre turar har det blitt. I slutten av oktober vart det ein fin tur med klubben til Kvitøya.

Arnfinn, Anne-Mette og Mona stilte ved klubbnaustet kl 11. Ikkje eit vindpust og med ei sol som byrja å bryte gjennom skydekket, låg det godt tilrette for ein fin tur.

Framme ved Kvitøya gjekk vi på land for ein liten beinstrekk og lunsj i haustsola. Etterpå vart det litt snirkling mot Tjørvåg, og tilbake gjennom Stokksundet. Og no kunne vi ha padla kortaste vegen tilbake til naustet, men det var så fint og stilt at ingen hadde lyst til å gi seg. Så då vart det ein runde rundt Nautøya i tillegg og ca 15 km totalt før folk sa seg nøgde! 

Flott tur vart det i alle fall, og i framifrå  selskap! Og skuldra klarte turen utan alt for mykje trøbbel, og bra er no det.

Turstart og like før sola bryt gjennom.

Stokksundet

Snart ved Gullura

Arnfinn og Mona i fint driv

Pause på Kvitøya og Anne-Mette er fornøgd!

Pausen er over og vi set kursen mot Tjørvåg

Det er så lekkert så lekkert!

Haust på sjøen er flott når det er slik!

Heimover

Tilbake i Stokksundet

Vi la inn ei ekstra sløyfe rundt Nautøya og.

Langsmed Nautøya

Tilbake mot småbåthavna att