Grasøyane

Det vart lite både padling og skigåing i påska. Lite snø og mykje vind. Då var det sjølvsagt ekstra stas når Joakim inviterer til tur for aktivitetsleiarane ut til Grasøyane. Mellom 15.april og 15 august er der ilandstigingsforbod så dette var siste sjanse før sommaren. Og været - det viste seg frå si beste side. Litt vind skulle det bli i følge meldingane, men sjølv om padleformen og skuldrane ikkje var på sitt beste var konklusjonen at eg nok alltids skulle klare å komme meg både fram og tilbake.

Heile 6 stk klare for tur. Nydeleg i småbåthavna på Flø

Dette er den einaste båthavna eg veit om som er direkte lekker

Mindre vind enn meldt - heldigvis!

I fint driv utover. Godøya i bakgrunnen.

Landkjenning og snart framme!

Turen utover går greit. Vi hadde vinden i ryggen, og det som var av bølger var heilt greit. Det einaste vi måtte passe på var når vi nærma oss grunnene for der reiste sjøen seg ganske bra. Brottpadling stod ikkje på min agenda denne dagen, men litt surfing inn i havna blei det og det var jo berre artig. Ellers varma sola godt i naustveggen og vi tok oss god tid til lunsjen, før vi sjølvsagt måtte opp til fyret å inspisere. Fyr er fantastiske byggverk - tenk alt dei har tolt av vær og vind opp gjennom åra!

Rast i naustveggen. Reine sydenstemninga

Skjelsand er flott!

Grasøyane fyrstasjon, oppretta i 1886 med fyrvokterbustad og fyrtårn

Det ganle fyrtårnet fekk skader under krigen, og vart erstatta av eit nytt i 1950. I støpejern - det sista av sitt slag. 

Så var det å pakke seg ut i kajakken att. Det skulle eigentleg friskne litt til utover ettermiddagen noko som ville bety motvind innover att, men det vart tvert i mot nesten vindstille. Vi lå nok i le av fjella bak Flø for austavinden. Det er berre å merke seg til neste tur.

Tore og Joakim klare for heimfart

Det går radig innover att. Vinden som var meldt viste seg ikkje.

Lene vel fornøgd med å kunne krysse av for eit fyr til i padleboka

Snart tilbake til Flø!

Turen heim gjekk over all forventning. Skuldrane tolte det høveleg bra, men det var greit at det ikkje var motvind og at turen ikkje vart lenger. Pluss i margen til meg sjølv for at eg klarte rulla på første forsøk inne i båthavna att - den satt rett so bra! Ikkje værst ettersom det var eit år sidan forrige rulle! Så ein framragande tur vart det på alle måtar! Takk for tur og kjekt selskap!

Vindfullt i Ellingsøyfjorden

Våren er i anmarsj, det er påske og lite snø, og eg har lyst å padle med dei eg ikkje har padla med på lenge. Og dei bur på andre sida av Breisundet. Langfredag avtalar vi å møtast på den gamle fergekaia på Valderøya for å padle ut der i frå. Men der bles det sopass mykje at vi bestemte oss for å sjekke ut Giske. Det var godt med vind der og, men padle ville vi så einstemmig vedtok vi å sette kursen innover Ellingsøyfjorden.

Og det viste seg å være lurt. Mindre vind og snø som gjer det greit å få kajakkane ned til vatnet. Vinden er framleis frisk her inne og, men overkommelig og det er godt å være på sjøen att - det er ei stund sidan sist. Målet for dagen var eigentleg berre å få vatn under kjølen att og være sosiale, og vi sikta oss inn på nokre vrakrestar litt lenger inne.

Vinden tok seg opp og det vart både kaldt og tungt å padle, så etter å ha sett på vrakrestane snudde vi og padla tilbake. Vi la inn litt ekstra snirkling på heimvegen for å få bitte litt lengde på turen, men det vart ikkje meir enn knappe 5 km! Så kort trur eg ikkje eg har padla på fleire år. Men fin tur var det, og lang lunsj etterpå in godt selskap gjorde susen.

Skøytevinter

2026 trur eg må gå inn i historia som ei av dei beste skøytesesongane eg har opplevd. Sjølv om det å gå på skøyter er artig nok i seg sjølv, er det enno artigare å utforske fleire stader å gå, og Lene og eg fekk oss nokre fine turar rundt om her på Sunnmøre.

Snipsøyrvatnet

Først ute var Snipsøyrvatnet på Hareid. Det er eit stort vatn, og det er ikkje ofte det frys sopass til at ein kan gå på skøyter her. To fine turar fekk vi i slutten av januar i gneistrande kaldt vintervær. Lite folk å sjå ut på isen - sjølv om isen var trygg og fin. Men det er ikkje å forakte å få heile Snipsøyrvatnet for seg sjølv heller.

Storevatnet og Veddevatnet

Kulden og fineværet fortset og ettersom det fortsatt ikkje er snø er det å finne eit anna vatn å gå på. Storevatnet - eller skal eg heller seie Storevatna - på Sula hadde fin is kunne jungeltelegrafen fortelle, og vart turmålet for årets tredje helg på skøyter. Vi var ikkje åleine denne gongen - det bålast på land og det leikast på isen. God, gamaldags helgeutflukt med familien ser det ut til, og det er kjekt å sjå.

Vi går frå vatn til vatn, krabbar over turstiar med skøytene på, er på oppdagelsesferd i viker og har det skikkelig artig. Det er så eventyrleg vakkert her. Pause i sola ein liten time, og så tek vi runden på nytt! Til slutt har skinnleggen fått nok, tærne er kalde og sola er i ferd med å takke for seg. Men for ein eventyrleg dag det vart!

Vatnevatnet

Kuldeperioden vil ingen ende ta, snøen glimrar framleis med sitt fråvær, og det er berre å utnytte isen. No er vi der at vi faktisk er blitt litt kravstore - isen skal være fin, det skal ikkje være for mykje folk, og omgivelsene skal være av typen postkort. Vi studerer kart, føl med på jungeltelegrafen, sjekkar yr.no og landar på Engesetvatnet. Det ser sånn passe bra ut frå bilen når vi køyrer langsmed. Ikkje heilt optimal is, nei. Kresne er vi blitt faktisk. Vi køyrer ned til badeplassen og sjekkar isen. Den er betre enn forventa, men vinden er sur og kald. Etter litt diskusjon endrar vi på planen og køyrer til Vatne og Vatnevatnet (hakk i plata...).

Det bles her og, men det ser kjekkare ut likevel og meir postkort. Vi finn ein plass i sola og spenner på oss skøytene. Anklane byrjar å kjenne det etter dei andre turane så det føles litt tyngre og meir ustøtt denne gongen. Og om det er tungt å padle i motvind, kan eg fortelle deg at det er enno verre på skøyter. Til gjengjeld er det ustyrteleg morsomt når vi snur og får vinden i ryggen - hu hei hvor det går!

Medan vi pausar i sola dukkar det opp eit kjent fjes! Trude og dattera er ivrige på skøyter og har lagt sin elsk på dette vatnet. Og det kan eg godt forstå - for her er verkeleg flott! Vi tek ein runde i lag alle saman, før føtene streikar og ber om nåde.

All skøytegåinga med dårleg treningsgrunnlag resulterte faktisk i ein hoven ankel pga overbelastning, men det var faktisk verdt det! Og så håper eg på at det blir litt skøytegåing til neste år og.

Early Bird rundt Eika

Når snøen manglar må ein jo finne på eit kvart anna av utendørsaktivitet, og då passa det jo bra at Johannes inviterte til klubbtur rundt Eika på ein laurdag. Fine meldingar er jo alltid eit pluss, og heile 9 stk møtte morgonfriske opp tidleg (80.30!) i havna på Eiksund.

Litt kaldt og kaldsnekje, men ellers ein nydeleg vintermorgon. Vi for austover først mot Vartdalsfjorden. Det var ganske så frisk sjøgang utpå, men det synes eg det stort sett er akkurat her, for her møter Vartdalsfjorden Voldsfjorden og Rovdefjorden. Og det vert det ganske mykje straum av. Men litt artig er det no og, og Pilgrimmen er ganske god på slikt.

Vi rundar enden på Eika når sola stig over fjelltoppane og drysser gyllent lys på fjelltoppane rundt oss. Og når sjøen har stilna heilt og vatnet er krystallklart så er det ganske lekkert. Bortsett frå at det er litt kaldt å pause på land så tidleg på året, er dette ei fin tid på sjøen. Men det gjeld å kle seg godt, for det vert fort kaldt både på fingrar og tær.

Ettersom aktuelle stader å gå på land for ein beinstrekk framleis ligg i skuggen droppar vi pause. Vi snirklar heller litt rundt før vi kryssar over mot Selvågane der sola er og så attende til havna. Ein fin runde vart det, og veldig kjekt med både tur tidleg på dagen og nye bekjentskap!

Klokka er ca 09.00 og vi er klare for tur!

Vartdalsfjorden byr på rotesjø

Godt i gang, men framleis har ikkje sola stått opp

Snart for enden av Eika, og himmelen byrjar å lysne

Og der skin sola på fjelltoppane bak Selvågane (men ikkje der vi er..) Joakim nyt turen.

Lekkert, sant?

Endeleg i sola!

Så var turen over, og dagen har såvidt begynt!

Adventstur

Siste søndag i advent fekk eg og Merete oss ein fin tur på sjøen. Eigentleg var det tenkt som ein klubbtur, men alle hadde nok med seg og julestria, så då vart det berre oss to.

I knallflott vintervær starta vi ut ved Leikong tidlig søndag føremiddag. Knapt eit vindpust på sjøen! Ingen av oss var særlig gira på langtur, så vi sikta oss mot Kjeldsund. Og litt for kladt til at ein lunsjpause på land var aktuelt. Sopass kaldt var det faktisk, at eg mista følelsen i fingrane allereide før vi hadde passert Budaneset. Heldigvis hadde Merete nokre varmeposar eg fekk låne - dei hjalp godt! Minusgrader i fuktig sjøluft kjennes langt kaldare enn i tørt innlandsklima.

Uansett årstid er det no alltid lekkert å padle når det er vindstille, sjølv om det er kaldt. Merete er over gjennomsnitt oppteken av å ta bilder så dette var midt i blinken for ho. Det gir tid til å snirkle loitt, og det er jo alltid kjekt. Innover mot Kjeldsund var det såvidt byrja å legge seg små isflak på sjøen hist og her, og det var kaldt å padle i skuggen. Men på denne tida av året med mykje fjell på alle kantar, er det ikkje berre enkelt å padle i sola heile tida, men vi gjorde no så godt vi kunne.

Vi tima turen ganske bra med tanke på lyset. Returen vart flott i eit aldeles magisk vinterlys, men då var eg blitt sopass kald at eg ikkje orka tanken på å ha fingrane ut av vottane for å ta bilde. Kl 14 var vi på land att, og sola var i ferd med å takke for seg bak fjella, på denne aller kortaste dagen i året. Kald, men magisk tur i vinterlys denne gongen altså!