Godøysund, Tysnes

Godøysund på Tysnes er ei lita padleperle, og i ferien tok eg meg ein tur her. Det er alt for lenge sidan sist. Det fine med Godøysund er at du kan padle lenge i skjerma farvatn. Snirkle inn i mellom utallige holmar og skjer. Eller stikke nasen utforbi og kjenne litt på Bjørnafjorden om du vil det.

 

Eg starta i båthamna i Våge.

Fint lys utover!!

Lykta på Prestaskjæret

Gunnarsvikjo. Fin badeplass!

I godøysund ligg den eine av tre gravplassar på Tysnes som vart oppretta etter koleraepidemien i 1849. For å unngå ein epedemi var desse gravplassane lagt så langt vekk frå folk og som råd. Den ligg aldeles nydeleg til og er vel verdt ein kikk frå kajakk! Meir om kolerakyrkjegarden på Dukaneset kan du lese her.

Kolerakyrkjegarden på innsida av Dukaneset.

Ein liten runde på innsida av Tyttebærholmen tv.

Ut i Godøysundet att

Det er mogeleg å padle i jungel i Noreg og. Småsundet.

Gløtt fra Småsundet og ut mot Bjørnafjorden.

I retning Solstråleøya (gøymt bak holmen til venstre).

Pettersholmen (tv) og Skatetangen (th). Mon tru om det er fint å dykker her....hm.

Lekkert!

Jonaholmen th. Her var det fint å padle rundt.

Eg stakk nasen utforbi Jonaholmen før eg vende kursen heimover, men gløymde aldeles å ta bilete. Innover att fekk meg ein hyggeleg prat med nokre kajakkpadlarar som hadde slått leir på Solstråleøya.

På heimveg legg eg alltid turen via Godøysund Fjordhotell, som no står til nedfalls. For meg er det ufatteleg at det ikkje er drift her - kort avstand til Bergen med båt, idyllisk på alle kantar, skjerma hamn.....Det har vore lagt fram utallege planar, men kva for av dei som vert realisert gjestår å sjå. Diverre er leiligheitsbygg nokre av planane som har vore lansert, noko som betyr at holmen hotellet ligg på i dag, fort vekk kan verte nedbygd, slik fjellehimen forøvrig har blitt enkelte stader. Men som alltid - money talks...

Godøysund Fjordhotell.

Solnedgong i Bjørnafjorden.

Inn mot Våge att.

Turen vart på ca 14,5 km 

Snartur til Senja

I pinsa var eg så heldig å få meg ein tur til Å på Senja. I strålande sommarvær gjekk turen frå Tromsø og vidare til Å. 3,5 timar på "vestlandsvegar" i variert og flott natur. Innlosjering i lånt utstyr mellom bjørkeleggane attmed grendahuset. Vi gjer som heime og legg oss i le for vind og regn som er meldt (noko vi vestlendingar rimeleg gode på...) Og yr held det dei lovar - regnet kjem i det siste teltpluggen er nagla til bakken.

Framleis sol og sommar ved grendahuset.

Første kveld vert brukt til sosialisering. Kjekt å helse både på kjente og ukjente. Mogelege turmål for dagen etterpå vart presentert. Det er meldt rett mykje vind, så vi går i fellesskap inn for å padle innaskjærs - til Tranøya. Her bør ein kunne padle nokon lunde i le for vinden som er meldt. Planen er å gå ut frå Tranøybotn og padle det korte stykket bort til Tranøya, være litt turist og kike litt på Tranøy kyrkje, og så padle attende.

Framleis optimistar og klare for tur.

Medan vi pakkar kajakkar aukar vinden på, og den ser ikkje ut til å ville gje seg heller.

Det er ruskut å leggja utpå...Tranøy et hønseskræv unna.

Han bles godt. Eg får ålt meg ned i Pilgrimmen (Expedition åffkårse..) eg har fått låne, og alle mann alle kjem seg etterkvart ut på vatnet. Vi kjenner litt på været alle i hop. Dette er kan hende ikkje dagen for å ha ei stor gruppe på vatnet med begrensa moglegheiter til kommunikasjon pga. vind, og ulikt nivå på gruppa likevel. Tur til Tranøya vert i staden omgjort til teknikktrening i bølger og vind attmed land for den som vil. Og tur til fots for dei som foretrekk det.

Grei skuring - det er under slike tilhøve eg uansett treng å få teste ut ein potensiell ny kajakk. Og teste fekk eg. Ikkje at Playen er så breid, men Pilgrim Expedition er hakket smalare. Men at den skulle opplevast som såååå ustabil i sidebølger kom overraskande på meg. Heilt til eg innsåg at halve cockpit var full i vatn....Puh! Etter å ha fått tømt kajakken for vatn vart det ei heilt anna sak. Usedvanleg god kontakt med skroget gjorde at eg sat trygt og godt  - både med vind og sjø frå  sida, bakfra, forfra etc etc....Den gjekk greit å snu, sjølv i dei sterkaste kasta (15 m/s +?), verka rel. retningsstabil uansett kor vinden kom i frå - i det heile var eg godt fornøgd. Eg bomma rett nok på ei rulle, men eg har faktisk trua på at eg skulle fått det til det ute i kavet med litt trening. Kammeratredning gjekk greitt sjølv med nok for liten cockpit. Så om ein ser bort frå at padleform- og teknikk ikkje er på topp for tida, trur eg at eg greide meg bra.

Bilde lyg alltid. Men det var både vind og bølger. Eg tv i Pilgrimmen. Foto: Mariann

Ser fornøgd ut og er fornøgd. Foto: Mariann

Sveitt og forkava gir vi oss etter ein time (eller to? - hugsa ikkje) på sjøen. Eg har fått testa kajakk så grundig som det let seg gjere på så kort tid og har bestemt meg - denne må eg ha. Litt skreddersaum må rett nok til - eg er for lang i beina til std cocpit, og framskottet må flyttast litt på. Men ellers trur eg ikkje eg har hatt så god kontakt med skrog på nokon kajakk som det eg fekk i denne. Kan hende finst det raskare kajakkar å få, eller kajakkar som fangar betre surf (var ikkje spesielt surfevillig denne dagen i alle fall), men til turar, både korte og litt lengre, med dei behova eg har - trur eg den er så nære blink det går å få. For meg. Ingen kajakk passar alle, og ingen kajakk duger til alt. Slik er det berre. Men det ER ein kajakk for små personar, så eg kan ikkje legge ubegrensa mykje på meg....Men det er kanskje ingen ulempe når det kjem til stykket.

Godt med ein dukkert etter all kavinga i vind og bølger - sjølv om det var kaldt...

Passe mødd etter ein innhaldsrik dag og kveld er det godt å krype til køys i teltet. Sjølv om det regnar og bles.

Kjekt å sove i telt att. Her med lånt bustad.

Neste dag er vinden framleis like stri. Det er ikkje noko vits i å planlegge tur på sjøen. Her er nok å finne på likevel. Anten ein vil utforske sjølve Å eller dra litt lenger unna. Mariann, Wenche, Ragni og eg valgte oss ein tur i Ånderdalen Nasjonalpark. Og til dei som lurer på om den er verdt eit besøk - det er den! 

Her er det flott tilrettelagt både med universelt utforma turvegar, stiar som er nennsomt lagt i ulendt terreng, arkitektteikna gapahuk med flott utsikt vidare innover fjellheimen og med utedass i same stil. Det er så lekkert og forseggjort at eg vert over meg av begeistring!! Eg er ein liten augneblink på "jobb" og studerer så auget vert vått og stort.

Fleire frå gruppa hadde og teke turen hit i dag. Kjekt med tid til å bli litt betre kjend med folk medan vi ruslar innover.

Gapahuken er akkurat passe stor for to å overnatte i. Tenk for ein luksus å vakne til denne utsikta!!

Fin og blid gjeng!!

Lekrere dass uti skauen skal du leite lenge etter. Rangi er fornøgd.

Nesten som på Nittedals Hjelpestikker. Uberørt og vakkert.

Etter turen i Ånderdalen var det lunsj på kafeen hos Hege på Norwegian Wild. (kan anbefalast - eg koste meg sopass mykje at eg gløymde å ta bilete...) før dagen vart avslutta på Gammelbutikken i Skrolsvik vest for Å. Her har tida har stått stille i omlag 150 år (fersk kaffi og vaffler då..). Ein artig butikk for oss som likar skeive hus og raritetar frå gamle dagar.

Gammelbutikken i Skrolsvik

Pinsa nærmar seg slutten og tida har gått forrykande fort. Det har vore mykje vær og lite padling, men det gjorde i grunn ikkje så mykje.  Eg får heller ha det til gode. Kjekke folk, flott stad og fantastisk vertskap - det held i massevis.

Takk for meg - og på gjensyn!! Senja viser seg frå si beste side. Til slutt.

Kajakk-makeover

De fleste som har hatt kajakken liggende utendørs, vil etterhvert oppleve at det legger seg et melkehvitt belegg utenpå. Det er gelcoaten som har blitt brutt ned av UV stråler og har reagert med oksygenet i lufta )gelcoaten har altså oksidert). Lene sin kajakk som jeg har hatt til låns en tid er et glitrende eksempel på det. Men hva gjør man så for å få tilbake den opprinnelige fargen? Og er dette i det hele tatt mulig?

På nettet florerer det av tips til hvordan man kan shine opp båter, og siden kajakk er en slags båt har jeg hentet noen tips herfra. På de fleste nettsidene anbefales det å starte med skånsom rubbing. Moderne rubbinger renser (og fjerner) oksideringen kjemisk. Altså fjerner man litt gelcoat for hver gang man rubber. Og gjør man dette mange nok ganger tenker jeg at gelcoaten før eller seinere blir rimelig tynn.....Å legge på nytt lag med gelcoat er lettere sagt enn gjort - spesielt når den er tofarget med feste for rigging nedfelt i skroget. Dessuten er gelcoatlaget på de fleste moderne kajakker tynt nok som det er.....

Det enkle er ofte det beste. I alle fall helt til man er trygg på hva man holder på med og vet effekten av det. Og siden jeg starter på null når det kommer til kajakk-makeover, dropper jeg dette med rubbing og går rett på "sminken". Først tar jeg riktig nok en grundig vask med bilsjampo og lar kajakken ligge på tørk et par dager. Da ser den slik ut:

Biltema har noe som de kaller for ripefjerner. Den finnes i hvitt, svart, blått og rødt. Navnet høres nesten for godt ut til å være sant - noe det da også var - men for en forskjell det blei på fargen etter behandling!!!!:

Jeg lot kajakken ligge i fred noen dager før neste trinn - polish med farge. Jeg hadde i grunn ikke store forventninger til ytterligere forbedring, men rødfargen blir stadig klarere og kajakken blankere:

Etter en dag til på tørk er det klart for siste finish - polering med voks. Til formålet brukte jeg hardvoks, ei gammal tøyfille og håndmakt. Mulig det hadde gjort seg med bruk av pad og polermaskin, men selv utført på enkleste vis hadde det god effekt:

Det mest krevende med hele prosessen var egentlig å finne ut av hvordan jeg skulle angripe saken, og hvilke produkter som skal brukes til hvilket formål. På diverse nettbutikker for båter som jeg tenkte var det opplagte stedet å finne egnede produkter på, fant jeg ingen ripefjerner eller polish med farge. Det er mulig en butikk med fikse og ordne ting for båt nær deg kan bestille, men de som finnes i mitt område (Sunnmøre) selger mest båtmotorer og fiskeutstyr....Å bruke bare hardvoks hadde på langt nær samme effekten når jeg testet dette først, så polish med farge er å anbefale.

Om jeg skulle gjort jobben på nytt ville jeg tatt noen ekstra runder med ripefjerneren tror jeg. Dette var den som hadde absolutt størst effekt. Og kanskje spandert på meg polermaskin med egnet pad. Det kan uansett være kjekt å ha etter fiksing av skade på gelcoaten. Og så er det mulig at forsiktig rubbing aller først ville gitt den aller beste effekten, men dette ville jeg nok testet på et mindre område først.Om man virkelig vil være pirkete bør man også fjerne all deksrigging og maskert i overgangen mellom rødt og hvitt, før man setter i gang, men det gadd jeg rett og slett ikke.

Hvor lenge effekten av behandlingen varer vet jeg heller ikke. Kan hende vil saltvann, sand og den røffe behandlingen kajakken får sammenliknet med en bil slite vekk "sminken" relativt fort. Men om det kun holder en sesong tenker jeg at innsatsen ikke er allverden i forhold til resultatet, og er noe jeg selv fint kan leve med. Jeg noterer meg erfaringen så langt, og kommer nok til å følge med på Lene sin kajakk kommende sesong!

Sulletur i Herøy

 Påska i år har vore heilt fantastisk. Sol, sol, sol og sol. Då vil ein sjølvsagt rekke alt. Helst på en gong. Eg fekk det nesten til. Med ei god natts søvn i telt, bar det heim att etter ein betre frukost i det fri for å pakke til padletur. Men eg måtte sjølvsagt nytte fineværet til å beise terrassen først. Kva får ein vel ikkje tid til om ein vil??

No tek det litt lengre tid å pakke til kajakktur enn det ein trur - kvar einaste gong - så vi var ikkje ute med klubbnaustet før godt over kl. 15. Men det er vår og lange dagar og ikkje noko å stresse for (tja - det var vel det eg faktisk gjorde, men men....). Eg gjekk for klubben sin Pilgrim, mens Åse fekk Greenlandaren.

Vi stilar utover i retning Herøy Gard. Åse har ikkje padla på fleire år, så litt rusten teknikk.

Nydeleg ute på sjøen i dag. Her ved Herøy Gard.

Kanskje den flottaste utsikta på denne turen - Flåvær i det fjerne

Eggebøneset på andre sida.

Planen var eigentleg å finne oss ei lun vik og grille pølser på turen. Det skal ein jo gjere i påska. Men det bles litt opp og varmen lot vente på seg. Dessutan var eg sliten etter turbolivet det siste døgnet, og ungdommen streva litt i vinden. Etter litt kort rådslaging kom vi fram til at pølsegrilling like godt kan gjerast i hagen heime. Og det gjorde vi. Ein kort, men fin tur vart det no likevel. Og ei flott avslutning på årets påske.

Vinternatt i naturen

 

Finvéret held fram, påska er knapp og tida strekk ikkje til for å gjere alt ein har lyst på. Då får ein berre prøve å slå to floger i ein smekk. Kva med sosialisering og vennebesøk i kombinasjon med telting? Som sagt så gjort. Avtale om å møtast på kvelden for tyt og båling ein høveleg plass der eg kunne telte og ikkje alt for langt å gå.

Greit med trakka spor mesteparten av vegen. Og ved må ein ha når ein skal båle!

Therese stilte med pølser og eigen båldreng, så medan eg fekk meg nokre gode tips på bruk av snøpluggar ordna Erik med bål. Så sat vi der då i skauen og kosa oss i den fine vårkvelden

Nydeleg kveldslys i vintervårnatta! Pølsegrilling på gang.

Gjestene takka for seg når kveld går mot natt. Berre meg åleine. Eg sit attmed bålet ei stund til dei siste vedskiene sloknar. Det byrjar å bli kaldt, og soveposen ligg og lokkar det oppe i teltet.

Fint å sitte slik å kokkelure åleine framom bålet etter at gjesten var gått.

Ikkje enkelt å finne lett tilgjengelege teltplassar langt unna folkeskikken på Sunnmøre, men ein får gøyme seg så godt ein kan mellom trea. Volda i det fjerne.

Luksus å vakne til gneistrande sol og vindstille.

Frukost i det fri er undervurdert. Sjølv om det ikkje er like lettvint som heime. Ting tek tid på telttur.

Natta gjekk greit. Eg sov som ein stein og fraus ikkje det grann. Varmeflaske i soveposen gjer seg. Når ein vaknar utkvild til nydeleg vér er dett berre å være takksam for at vi har denne moglegheita her til lands. Å fare til skogs og være i eitt med naturen for ei lita stund og få litt mentalt og fysisk påfyll. Men pliktene kallar også i påska, så etter ein betre frukost i det fri er det heim og beise terrassen!

Rotevassætra og Vassteinvatnet

 Det som kunne teikne til å bli ei grå og våt påske, snudde brått om og vart ei veke med strålande solskinn. Av og til er det godt når véret snur om, og det må ein nytte. Dei siste åra har det vorte heller lite skigåing på meg, og når det først både er snø og sol samstundes falt valet på skitur framfor padling.

Ytterst ute i havgapet har snøen smelta bort, men ein dryg halvtimes køyring unna ligg framleis godt med snø. I overgangen mellom Ørsta og Volda er det Stikk Ut tur innover Vadsteindalen til Rotevassætra. Turen er av typen lettgått, og akkurat det vi treng.

Klar for tur!

Slakt og fint terreng. Heldigvis, for føret var noko dritt!

Rotevassætra.

Pause ved Rotevassætra. Det er heitt i sola og skarpt lys! Alltid nokke å klage på!

Føret er håplaust for oss utan felleski. Våt og tung snø og det er korkje glid eller godt feste. Passe sliten i armane konkluderer vi med at Rotevassætra er lang nok i dag. Men vi har litt lyst å sjå oss om litt meir, og satsar på at vi kjem oss lengre neste dag.

Dag 2 inne ved Rotevassætra. Ungdommen insisterer på å gå til endes på løypa og tilbyr seg å bære sekk for å sikre at mora ikkje snur.

Vassteinvatnet. Aldeles nydeleg. Her kjem vi garantert attende.

Dagens rasteplass ved Vassteinsætra. Sætrevatnet lenger nede.

Sjølv om føret var like elendig som dagen før, var motivasjonen større. Skisporet var lagt vidare frå Rotevassætra og heile vegen inn til Vassteinvatnet. Litt meir stigning denne biten, men overkommeleg. Utsikta ned mot Vassteinvatnet var verdt alle motbakkane - fantastisk vakker, og planar om teltturar til sommaren vart umiddelbart sådd. Vi gjekk til enden av vatnet og fann ein pausestein med utsikt ned mot Sætrevatnet. Litt sur vind så vi sat ikkje so lenge før vi snudde nasen heim att.

Denne turen kjem nok inn på favorittlista mi for vinterturar. Her er lettgått, opptrakka og vakkert. I tillegg er det flust av mogelege teltplassar langsmed både sommar og vinter, der ein lett kan stikke seg vekk utan å måtte gå så langt. Vi kjem heilt sikkert att!!