Storhornet, 497 m.o.h

Heimattkomen frå Sunnhordland, og med byrjande rutine for mindre fjellturar er det berre å halde fram. Dagens mål: Storhornet på Godøya. Eit mål eg har hatt lenge, men ikkje klart å realisert. Men nuh! I passe grått, men regnfritt turvêr legg eg avgarde oppover frå Alnes. Vegen opp til Alnesvatnet er kjend- her har eg vore fleire gongar før. Så bers det vidare ut i ukjend terreng. Eg må sjølvsagt stoppe ved Johanskyttsteinen- Sunnmøre sitt svar på Trolltunga. Eg stiltrar meg utpå. Mutters åleine, utan moralsk støtte av noko slag. Det sug i magen- eg må verkeleg forkusere for ikkje å verte svimmel. Eg kjem meg like heil og fin inn på fast fjell att og fortsett oppover.

Eg er relativt tidleg ute, men likevel har folk byrja å sige oppover før meg. Dette er eit populært turmål. Og eg forstår kvifor. Utsikta er heilt fantastisk. Hav og fjell og det er så uendeleg vakkert. Eg sit og nyt ei lang stund før eg går ned att. Stoppar opp ved Alnesvatnet, og på sletta rett ovom Alnes- favorittutsynsplassen min. Vel nede att kjem regnet, men det gjer ingen verdens ting. Storhornet er erobra og lukka fullkomen.

Bonustur til Alnesvatnet

Minsta har mast om fjelltur lenge nå og syntes at nå, nå er det jammen meg på tide! Storesøster derimot er ikke gira på tur med mindre vi har med hund- som vi jo ikke har. Løsningen heter Bonus. En flott portugisisk vannhund (med vannskrekk!) som vi kanskje skal få lov til å låne noen uker når matmor er på ferie. Før den tid må vi imidlertid bli bedre kjent med hverandre, vi og Bonus. Og hva er vel bedre enn å kombinere fjelltur med "bli-kjent-med-Bonus-tur" til Alnesvannet i lag med kjekke folk i fineværet? Bonustur med andre ord. Bokstavelig talt.